جستجو فارسی ایرانی

  • نویسنده : admin
  • بازدید : [] مشاهده
  • دسته بندی : دسته: گوگلی

 

تا کنون به حجاب هایی که داریم، اندیشیده اید!
حجاب گفتار را شنیده ای، مگر گفتار هم میتواند دارای حجاب باشد!؟ به نظرت حجاب لحن چیست؟
برایت پیش امده که در دانشگاه، از دختری که حتی شاید با حجاب هم بوده ، تقاضای جزوه یا کتابی کرده باشی! و آن دختر با ناز بگوید: « بفــــــــــــرماییــــــد!! » « خواهــــــش می کنم!! »
و دگرگون شده ای از ناز و عشــوه ای که در صدایش بوده است؟

 

با ناز سخن گفتن دختران گاه از بی حجابی و بی پردگی آنان، اغواکننده تر و فتنه انگیز تر است. بقول شاعر:

اهنگ خوش از کام و دهان و لب شیرین        ار نغمه کند ور نکند دل بفریبد.

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:
«یَا نِسَاء النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاء إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا؛

 اى همسران پیامبر شما مانند هیچ یک از زنان [دیگر] نیستید اگر سر پروا دارید پس به ناز سخن مگویید تا آنکه در دلش بیمارى است طمع ورزد و گفتارى شایسته گویید.» (سوره احزاب ، آیه ۳۲)

مخاطب نخست آیه ی شریفه ، زنان رسول خدا (ص) هستند و سپس تمام زنان مؤمن ؛ علامه طباطبایی می نویسد :« معنای خضوع در کلام آن است که در برابر مردان آهنگ سخن گفتن را نازک و لطیف کنند تا دل او را دچار ریبه وخیال های شیطانی نمود ، شهوتش را برانگیزند و در نتیجه آن مردی که بیمار دل است به طمع بیفتد و منظور از بیماری دل ، نداشتن نیروی ایمان است ؛ آن نیرویی که آدمی را از میل به سوی شهوات حرام باز می دارد . » ۱ (طباطبایی ، ۱۳۹۶ هـ . ق : ۴۸۲)

 

 

پیامبر(ص)زنان را از پوشیدن زیور الات صدا دار نهی می کرد، امام علی بن ابیطالب (علیه السلام) می فرماید: “صحبت کردن غیر ضروری با زنان نامحرم انسان سالم را گرفتار بلاها و مصیبت ها می سازد و قلب انسان را به انحراف و مریضی می کشاند”.

به بیان دیگر شارع مقدس با نهی زنان از خضوع در گفتار با نامحرم ، آنان را به حصار امن تقوا دعوت نموده است تا خود و جامعه را از مصایب بی تقوایی و بی پروایی ایمن نگه دارند ؛ چرا که نوع سخن گفتن زن از بی حجابی و بدحجابی فیزیکی اغواکننده تر است و به همین دلیل ، خداوند متعال همسران پیغمبر را به طریق اولی از آن نهی کرده است . نکته دیگر در آیه شریفه این است که اگر مردی دارای تقوای قلب باشد ، حتی کلامی چنین آلوده به دعوت های باطل دلش را به هوس نمی اندازد ؛ چرا که آیه شریفه می فرماید : «فیطمع الذی فی قَلبه مرضٌ»۱ ؛ (سوره احزاب ، آیه ۳۲) یعنی اگر زنی بی تقوایی کند و حجاب در گفتار را رعایت ننماید ، تنها مردان بیماردل هستند که در دام شیطان می افتند و مردان با تقوا در قلعه ی ایمان در امانند .
این حجاب گفتار و حجاب شنیدن است، که خداوند و ائمه علیهم السلام ما را بدان سفارش کرده اند… چقدر در زندگی روزمره حواسمان به این سفارش هست؟!